Balans in de ruitersport

Niet alleen in de sport, maar ook in ontwikkelingsfasen op andere gebieden kunnen we de stadia van bewustwording in deze vier fasen verdelen:

  1. Onbewust onbekwaam
  2. Bewust onbekwaam
  3. Bewust bekwaam
  4. Onbewust bekwaam

“Paardrijden is een technisch hoogwaardige sport en in een later stadium eigenlijk ook een ‘denk’-sport.”

 

[1] Onbewust onbekwaam

Als je voor het eerst gaat paardrijden kost het nog veel moeite en inspanning om op je paard te blijven zitten en al helemaal om een bokje van een enthousiast jong paard uit te kunnen zitten. Het kost nog inspanning en moeite om je balans te handhaven. In de manege leer hoe je moet lichtrijden en galopperen en misschien doe je af en toe wel een sprongetje. Je kunt zeggen dat je kunt paardrijden, hoewel je nog best veel moeite moet doen en je vooral in galop je benen daarom erg moet aanklemmen om erop te blijven zitten. Als je een sprongetje maakt kom je nog achter in het zadel terecht en val je bij de landing vaak nog wat naar voren. Je merkt: paardrijden is nog helemaal niet zo makkelijk. Voor jezelf niet, maar ook niet voor je paard. Een paard onder het zadel gaat automatisch zoeken naar zijn eigen evenwicht en balans. Zit jij scheef, dan zal een paard dat compenseren in zijn eigen houding.

Het voelt alsof je kunt paardrijden, maar je verkeert in de fase ’Onbewust onbekwaam’*en je wilt net zo goed worden als onze topruiters.

 

 

Misschien kun je ook wel net zo goed worden als onze topruiters, maar daarvoor heb je in dit stadium en eigenlijk al een stadium eerder, voordat je überhaupt op een paard ging zitten, de aller-allerbeste instructie nodig die er voorhanden is. Zodat je geen ‘geheugenfouten’ in je systeem krijgt die lastig af te leren zijn en je alle vaardigheden meteen op de juiste manier aangeboden krijgt. Pas dan kun je met vertrouwen, met weinig spanning en onbalans steeds een paar stappen verder gaan.

[2] Bewust onbekwaam

Het is dus zaak om te zorgen dat je ‘bewust onbekwaam’* wordt, zodat je weet dat je nog veel te leren hebt.

Wat heb je nodig?
* de beste instructeur
* een mak, ouder paard waar je van kunt leren
* een goed passend zadel
* de juiste beugellengte
* een goed ruiterfiguur
* een rustige, ontspannen sfeer waarin je plezier aan je sport kunt beleven.

Je gaat leren in balans op je paard te zitten. Je instructeur zal je oefeningen geven waardoor je in ontspanning en met vertrouwen leert paardrijden. Daar zijn ontelbare gymnastische oefeningen voor: aan de longe met losse teugels en later los, met balkjes met veel afwisseling. Je leert zitten zonder steun te zoeken op je teugels of door klemmen met je benen.

       

 

 

 

 

 

Eerst op een stilstaand paard, dan in stap, in draf en later in galop.
Ze zijn leuk om te doen deze oefeningen. Beetje spannend soms, maar wel leuk en afwisselend. Je leert je paard te volgen vanuit het centrum van je lichaam.

 

[3] Bewust bekwaam

Hoe vaker je deze oefeningen doet hoe gemakkelijker het je afgaat en zo word je bewust bekwaam* in het rijden op een paard.

Op het moment dat wat deze amazone doet een vanzelfsprekendheid voor haar is, is ze zelfs onbewust bekwaam*. Je ziet dat de combinatie in balans is, zowel fysiek als qua vertrouwen. Amazone gaat lekker in de verlichte zit, waardoor het paard de rug vrij kan gebruiken. Er is controle.

 

Deze video laat het gemak zien waarmee de amazone haar paard berijdt. Een Bewust bekwame ruiter of amazone heeft de vaardigheden om beter en beter te worden. Die zal ontspanning over kunnen brengen op een paard en dat is wat er nodig is om een goede combinatie te worden die alle ingrediënten heeft om verder te komen.

 

[4] Onbewust bekwaam

 

In deze samenvatting van de Olympische Spelen in 2016 zie je een prachtig voorbeeld van totale balans tussen paard en ruiter met minimaal zichtbare fysieke inspanning. Het is een sport van nadenken, concentreren en anticiperen.

In de beginfase is 90% van je inspanningen fysiek en 10% denkwerk.
Bekijk je de video van Dujardin dan zie je 10% fysieke arbeid en 90% denkwerk.

 

De kwaliteiten van een ruiter worden mede bepaald door het gemak waarmee hij tot resultaat komt”

 

Conclusie: Je hebt in de ruitersport te maken met twee levende wezens en dat is wat deze sport zo mooi en uniek, maar ook moeilijk maakt. We streven naar een zo onafhankelijk mogelijke zit van de ruiter, zodat het paard de kansen krijgt zijn lichaam (rug) zo goed mogelijk te gebruiken zonder zich in alle disciplines aan de onbalans van een ruiter aan te hoeven passen.

Gewetensvraag: in welke van de vier fasen hoor jij?

 

Door |2019-04-22T11:16:10+00:0005 april 2019|Algemeen|

Laat een reactie achter

Let op: In verband met vakantie worden bestellingen pas vanaf 11 juni weer uitgeleverd. Onze excuses voor het ongemak. Sluiten

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten